ليُغان على قلبي وإنّي لأستغفر اللَّه في كلّ يومٍ سبعين مرّة » « 1 » يعنى پوشيده مىشود دل من و « 2 » هر روز « 3 » من هفتاد كرّت « 4 » از حضرت غفّار ، آمرزش آن گناه مىطلبم واز شرّ آن بدان خلاصي مىجويم وبعضي « مئة مرّة » « 5 » نقل كرده‌اند يعنى صد نوبت استغفار مىكنم . واگر چه يقين است كه آن حضرت از جميع خطايا مبرّا بود ، اما اهتمام خاطر « 6 » مبارك به ضبط أمور دين ومهمّات مسلمين ومجادلات با منافقين ومحاربات با مشركين والتفات به أمور ضرورية از مآكل ومشارب وأمثال اينها جمله را از غفلات - كه مكدّر آينهء دل‌اند - عدّ فرموده « 7 » واستغفار از آن نموده « 8 » تا طالبان سبيل عرفان وسالكان صراط ايقان ، آن را در كلّ حال ، دستور اعمال گردانند وخود را به وسيلهء آن به مراتب أرباب كشف وعيان رسانند . « 9 » پس هر صادقي كه جوياى طريق أصحاب يمين وخواهان قرب « 10 » ربّ العالمين است ، بايد كه دست اعتصام به موجب فرمان سيّد الأنام - عليه الصلاة والسّلام - در عروهء وثقاى توبه وانابت « 11 » زند وهر چيزى كه سر مويى حجاب راه أو مىگردد ، به آتش تشوير وندم بسوزد ومَركب همّت ، در مضمار طلب ترقيّات بر مراتب كمالات به جولان درآرد وآنچه أهل ذوق ووجدان ديده ودانسته‌اند « 12 » ببيند وبداند . نظم هرچه مىبينى حجاب راه خويش * محو گردان از دل آگاه خويش غفلت وتشويش از خود دور كن * چشم شيطان هوا را كور « 13 » كن غرق كن در بحر عرفان ، خويش را * كين بود آيين جان ، درويش را

--> ( 1 ) . المجازات النبوّية ، ص 390 ؛ بحار الأنوار ، ج 90 ، ص 282 . ( 2 ) . م : - و . ( 3 ) . ف : + / كه . ( 4 ) . ف : - هفتاد كرّت . ( 5 ) . صحيح مسلم ، ج 8 ، ص 72 ، بحار الأنوار ، ج 90 ، ص 282 . ( 6 ) . ف : خواطر . ( 7 ) . ف : كرده‌اند . ( 8 ) . ف : نموده‌اند . ( 9 ) . ف : رسانيد . ( 10 ) . ف : - قرب . ( 11 ) . ف : انابه . ( 12 ) . ف : ديده‌اند ودانسته . ( 13 ) . ف : دور .